Porady Logopedy

pobrane (2).jpg
indeks-300x136.jpg
  • Prowadzenie ćwiczeń oddechowych mających na celu naukę prawidłowego toru oddechowego w stanie spoczynku, doprowadzenie do wdechu przez nos, wydechu przez nos, mobilizowanie aparatu oddechowego, nauka prawidłowego gospodarowania oddechem w czasie mówienia i w stanie spoczynku.

 

  • Ćwiczenia usprawniające połykanie oraz motorykę narządów mowy: języka, warg, podniebienia, żuchwy ( ćwiczenia wykonywane pod kontrolą wzrokową-lustro, kinestetyczną-dotyk, słuchową).

 

  • Ćwiczenia słuchowe w celu lepszej wymowy i rozumienia otaczającej rzeczywistości.
     

  • Ćwiczenia słuchu fonemowego w celu przygotowania do precyzyjnego słyszenia i rozróżniania głosek.

 

  • Zabawy dźwiękonaśladowcze, słowno-ruchowe, słowno- słuchowe i wzrokowo- słuchowo- ruchowe, które kształcą wrażliwość słuchową dziecka.

 

  • Prowadzenie ćwiczeń fonacyjnych w celu nauczenia dzieci właściwego posługiwania się głosem, zniesienia napięcia mięśni krtani i gardła.
     

  • Prowadzenie ćwiczeń logorytmicznych, które lepiej wpływają na sferę słuchowo- ruchową dziecka
     

  • Ćwiczenia polegające na ustawieniu narządów mowy do uzyskania prawidłowego brzmienia zaburzonych głosek.
     

 

  • Masaż logopedyczny, który w wyniku  uporządkowanych działań taktylnomotorycznych, ukierunkowanych na integrację sensomotoryczną okolicy ustno-twarzowej, poprawę funkcji mięśni i w konsekwencji usprawnienie pracy sfery orofacjalnej.

     

Seplenienie szeregu szumiącego: stosowanie ćwiczeń, których celem jest doprowadzenie do pionizacji języka, zaokrągleniu warg i zbliżeniu do siebie zębów w celu wywołaniu głoski „cz”i całego szeregu szumiącego „rz”, „sz”, „dż”. Najpierw ćwiczenia w połączeniu z samogłoskami w sylabach, logotomach, wyrazach i związkach wyrazowych, zdaniach oraz w mowie potocznej. 
   

Reranie: ćwiczenia wstępne mające na celu ćwiczenia sprawności języka . Najpierw ćwiczymy głoskę z spółgłoskami, później z samogłoskami w sylabach, fonemach, wyrazach, związkach wyrazowych, zdaniach i mowie potocznej.
   

Seplenienie szeregu syczącego: ćwiczenia w ułożeniu języka za dolnymi zębami, zbliżanie zębów, cofnięcia kącików ust w celu wywołania głoski „c’’ i całego szeregu syczącego „z”, „s”, „dz”. ”. Najpierw ćwiczenia w połączeniu z samogłoskami w sylabach, logotomach, wyrazach i związkach wyrazowych, zdaniach oraz w mowie potocznej.
   

Kappacyzm, gammacyzm: ćwiczenia wzmacniające mięśnie tyłu języka, pokaz wzorca wymowy. Wywołanie głoski k przez wymowę głoski h. Po wywołaniu głoski „k” głoska „g” powinna pojawić się samoczynnie. Potem ćwiczymy głoskę „k” z samogłoskami tylnymi w nagłosie z samogłoskami w śródgłosie i wygłosie i tak samo ze spółgłoskami. Etap automatyzacji w wyrazach i zdaniach.
   

Lambdacyzm: ćwiczenia pionizacji języka a następnie pokaz właściwego sposobu artykulacji. Ćwiczenia głoski „l” w nagłosie, śródgłosie i wygłosie sylab, wyrazów, związków wyrazowych i w zdaniach.
 

Dyslalia: w prowadzeniu terapii logopedycznej wad wymowy wyodrębnia się trzy etapy postępowania . Jest to etap przygotowawczy, etap wywoływania głoski oraz etap automatyzacji, czyli utrwalania realizacji nowo opanowanych. Celem etapu przygotowawczego jest usunięcie lub minimalizacja ustalonej w czasie badania diagnostycznego przyczyny obserwowanej wady. Najczęściej logopeda wraz z pacjentem podejmuje wszystkie te czynności, które poprzedzają wywołanie zgodne z normą wymawianiową. Należą do nich ćwiczenia oddechowe, ćwiczenia motoryki aparatu artykulacyjnego oraz ćwiczenia słuchowe i słuchu fonemowego wszystko warunkowane indywidualnie.
 

Opóźniony rozwój mowy: ćwiczenia kształtujące i rozszerzające rozumienie mowy, wzbogacanie słownictwa, stymulowanie wyrażania stanów emocjonalnych, usprawniamy percepcję słuchową, onomatopeje, stosujemy ćwiczenia usprawniające ogólny rozwój dziecka, zachęcamy dziecko do mówienia przez rozmowy, czytanie, zabawy, dajemy dziecku szanse na ćwiczenia mowy  (nie wyręczać i czekać aż samo powie),  mówimy do dziecka w zróżnicowany sposób starając się by dziecko miało szansę zrozumieć wypowiedź (powtarzać gdy trzeba, używać synonimów, gestów),   staramy się mówić prawidłowo i poprawiać wypowiedzi dziecka przez powtarzanie poprawnie, ale bez krytykowania dziecka,  tłumaczymy dziecku, że inni też mają problemy w mówieniu i że każdy czasami źle mówi, by ośmielić dziecko i zachęcić do podejmowania prób,   gdy mówimy do dziecka schylić się, usiać przed nim lub ukucnąć, tak by mogło doświadczyć kontaktu wzrokowego, dbamy o kontakty z rówieśnikami,   nie wywieramy presji, nie oceniamy ale chwalimy za sukces i zmagania mimo tego, że nie wychodzi dobrze.
 

Rozwijanie mowy:  kształtowanie i rozszerzanie  mowy czynnej i biernej, wzbogacanie słownictwa ćwiczenia poprawnego używania form gramatycznych, stymulowanie wyrażania stanów psychoemocjonalnych, usprawnianie słuchu fonematycznego, ćwiczenia oddechowe, narządów artykulacyjnych, słuchowe, włączać w miarę potrzeby inne ćwiczenia usprawniające ogólny rozwój dziecka: ćwiczenia ruchowe, rozwijające orientację przestrzenną, percepcji wzrokowej, grafomotoryczne. 

                                                             


                                                             

Opracowała:

Logopeda - Neurologopeda
                                                              mgr Lidia Dolata

29.03. - 02.04.2021r.

Zasady terapii głosek szeregu szumiącego.

Rotacyzm